De eerste dagen in Nepal

2 september 2019 - Budhanilkantha, Nepal

Dag 1 en 2 

Na de vlucht komen we toch best moe aan in Kathmandu, want: niet geslapen en dus een nachtje overgeslagen. Het eerste deel van de reis - uitgevoerd door Emirates - was riant! Alle 4 plekken in de rij voor onszelf. Helaas, het deel van Dubai naar Kathmandu door Fly Dubai, is minder luxe: na eerst van hot naar her te zijn gereden met een shuttlebus op het vliegveld moeten we nog bijna rennen om de vlucht te halen. En dat terwijl we ruim 2 uur hadden! Vervolgens zat Hans zo'n beetje dubbelgevouwen tussen Susan en een medepassagier in. 

Gelukkig staat op Kathmandu de shuttlebus van het hotel klaar en kunnen we zo instappen. Het hotel is prima en de eerste dag doen we rustig aan: geld pinnen, kleine boodschappen en de buurt verkennen. Daarna relaxen in het zwembad met een schitterend uitzicht op de heuvels, stupa's en een Tibetaans klooster. ‘s Avonds heerlijk Indiaas eten in het hotel en op tijd naar bed.

De volgende dag met de taxi naar Boudhanath stupa. Prachtig weer; warm! En een leuke taxichauffeur (Radju genaamd) met praatjes voor tien. Bij Boudhanath rustig rondgelopen; het blijft een bijzondere, kleurrijke plek. Er zijn weinig toeristen. Na de lunch op een rooftop-terras, lopen we in ruim 1,5 uur naar het Kopan-klooster. Daar genieten we van een biertje op een terras met prachtig uitzicht op Kathmandu. De terugtocht is geweldig; ongelofelijk kleine, volle straatjes en van alles te zien. Het is die dag ‘Fathers day’: dat wordt uitgebreid gevierd met kadootjes en hoofdtooien voor vaders, ceremonies bij tempels en veel eten. 

Terug in het hotel meteen het stof eraf gezwommen en ‘s avonds momo’s (dumpling) gegeten vlakbij het hotel met een vreemd lokaal drankje: mierzoet, geen succes!

Dag 3 en 4

‘s Ochtends brengt Radju ons onder begeleiding van weer mooie verhalen naar Bhaktapur, de plek waar we 7 jaar geleden als vrijwilliger in het kindertehuis ‘Swarga’ hebben geholpen. Er is meteen herkenning en een apart, blij gevoel als we de poort van het historische centrum binnenlopen. 

Toch zijn we ook geschokt: we weten natuurlijk dat de aardbeving veel schade heeft aangericht maar toch is het confronterend om te zien hoeveel historische bouwwerken en huizen nog steeds gestut en herbouwd moeten worden. Wat een enorme impact heeft dat gehad! 

Allereerst maar op zoek naar het guest house dat verbonden is aan Swarga en nog in aanbouw was toen wij er waren. Hans hoopt er zo naar toe te lopen maar de wirwar van straten, oude en nieuwe huizen blijken toch teveel een doolhof. Uiteindelijk leiden 3 kleine mannetjes ons er naar toe. We worden tot onze verrassing opgevangen door Krishna, de man die destijds de leiding had in Swarga; hij heeft dit inmiddels overgedragen maar is er nog vaak te vinden. Hij woont met zijn gezin in het guest house sinds hun oude huis door de beving is verwoest. 

We dolen wat rond in Bhaktapur en halen herinneringen op: aan het tehuis, aan het guest house waar we toen verbleven, aan de tijd met Joyce, die samen met Krishna de leiding in het tehuis had en via we het vrijwilligerswerk deden, en aan de avonden met Ira, de vriendin die we hier hebben leren kennen.   

Krishna en zijn vrouw staan erop dat we s’ avonds bij hen eten (‘family diner’) - heel gezellig - en de volgende dag gaan we naar het tehuis. Zo leuk om terug te zijn! De oudste kinderen van toen hebben het tehuis inmiddels verlaten, maar een aantal is er nog en herkent ons (en wij hen! :-) ). Het tehuis zelf is weinig veranderd, behalve de nieuwe bijgebouwtjes in de tuin die nu gebruikt worden voor de therapie van de kinderen. Na een korte rondleiding - we willen niet teveel storen in de dagelijkse dingen - gaan we door.

Na een tour naar het grootste shiva-standbeeld ter wereld vertrekken we weer richting Kathmandu. Een rit van 12 kilometer waar we ruim een uur over doen. Maar we vervelen ons niet: het krioelende verkeer met taxi’s, brommers, voetgangers, vrachtwagens dwars door en langs elkaar, over nog steeds bar slechte straten, de zwerfhonden, koeien midden op de straat en dan ergens daar tussenin de onverstoorbare verkeersregelaar. Een belevenis, zo’n taxirit.

Nog één dagje hier in Kathmandu en dan vertrekken we naar Bhutan: we zijn heel benieuwd! 

Foto’s

22 Reacties

  1. Corina:
    2 september 2019
    Fijn om te horen dat jullie veilig zijn aangekomen en al mooie verhalen en foto's.
  2. René:
    2 september 2019
    Top! Top! Top!
    Weer heerlijk om jullie verhalen te lezen!
  3. Yvette:
    2 september 2019
    Wat leuk allemaal en prachtige foto's!
  4. Marleen:
    2 september 2019
    Wat leuk om dit te lezen en mooie foto’s. Goede reis alvast naar Bhutan!
  5. Ome Koos en tantie:
    2 september 2019
    De kleurrijke foto’s geven heel mooi de sfeer weer! Bijna alsof je die oosterse wereld binnenstapt...dank! 😉 wordt vervolgd 🙋🏻‍♂️🙋‍♀️
  6. Ben en Alice:
    2 september 2019
    Wat een mooie foto’s. Lange Hans is zeker weer een bezienswaardigheid daar😜? Goede reis naar Buthan.
  7. Sip:
    2 september 2019
    Lieve Hans en Susan,
    Wat leuk, om zo een beetje mee te genieten van jullie reis. Het brengt me een beetje terug naar Nepal, Kathmandu en Bhaktapur. Prachtig! Veel plezier hoor, en een fijne reis. Ik ben heel benieuwd naar Bhutan! dikke kus, Sip
  8. Hilde:
    3 september 2019
    Ha, de kop is eraf! Prachtige plaatjes!! Veel plezier bij het vervolg.
  9. Evelyn:
    3 september 2019
    Lieve Suus en Hans,
    Erg mooi om te lezen! Prachtige foto’s! Goede reis verder. 😘
  10. Loes:
    3 september 2019
    Wat heerlijk om te lezen.
    Geniet ze lieverds😘
  11. Henriette Walda:
    3 september 2019
    Moi laiverds wat weer een heerlijk verhaal het is net of we erbij zijn. Heerlijk om te lezen. Mooie foto’s ook. Veel plezier in Buthan, we zijn heel benieuwd naar het volgende reisverslag groetje H&H
  12. Maurice Schreiner:
    3 september 2019
    Fijne reis. Mooie foto"s
  13. Henk en Tiny Hogenbirk:
    3 september 2019
    Hoi Hans en Susan,
    Wat een mooi verhaal mooie foto's en wat leuk dat er nog herkenning was van 7 jaar geleden.
    Verder nog een hele fijne reis.
  14. Henk:
    4 september 2019
    A moi! Zeer leuk om te lezen toppers. Geniet ervan.
  15. Annelies.:
    5 september 2019
    fijn dat de start van dit avontuur goed gegaan is.
  16. Jan en Marianne:
    5 september 2019
    Moi Susan en Hans,
    Wat een heerlijke beschrijving en fraaie foto’ s. Veel plezier, we kijken uit naar het vervolg. Fijne reis!
  17. Mirjam:
    5 september 2019
    Hoi Hans en Susan,
    Wat hebben jullie al veel gezien in een paar dagen. Prachtige omgeving en leuke mensen. Veel plezier en een goede reis! Groetjes, Mirjam
  18. Bastien:
    5 september 2019
    Lieve twee geweldig de verhalen en fotos!!met een heimwee gevoel entranen in de ogen kijk ik naar dat prachtige deel van de wereld en niet te vergeten die mooie warme mensen!!nu in Bhuthan heel bijzonder met o.a.zicht op de Himalaya!!!lieve twee geniet en wij genieten mee!!
  19. Ellie Hogenbirk:
    6 september 2019
    Hey hoi, wereldreizigers, prachtig dat we jullie zo kunnen volgen. Mooie foto's!
    En....ik hoorde dat Bobby de Bouwer en de man wonderen verrichten in Groningen.
    Goede reis en benieuwd naar jullie verhalen...

    Lieve groet, Eltjo en Ellie
  20. Ines:
    8 september 2019
    Ziet er super gaaf uit!! 😍😍😍😍
  21. Jan en Rita:
    9 september 2019
    Hallo Hans en Susan

    Was vast emotioneel om na 7 jaar terug te zijn....bijzonder dat er nog zoveel herkenning was...wat een fantastische foto's....ga nog lekker genieten van alles wat op jullie pad komt...

    Lieve groet
    Jan en Rita😍😍
  22. Peter Kleine:
    16 september 2019
    Hoi Hans en Susan

    Mooi om te lezen dat de eerste dagen van jullie reis goed zijn verlopen.
    En heel leuk dat ik jullie op deze manier kan volgen
    Ook de foto's zijn leuk om te zien , krijg ik toch een indruk hoe het daar is.
    Ik blijf jullie volgen

    Groetjes Peter Kleine

Jouw reactie